เกมจำลองการค้าขายริมถนน
เจ็ดคืน หนึ่งรถเข็น กับผัดไทยจานละไม่กี่สิบบาท
เลือกหัวมุมถนน ตั้งราคา เตรียมของให้พอดี แล้วยืนหน้ากระทะตั้งแต่บ่ายสามโมงถึงห้าทุ่ม คิวตอนหกโมงเย็นยาวเกินกำลังผัดเสมอ ฝนตกได้ทุกเมื่อ และเทศกิจก็รู้ว่าคุณจอดอยู่ตรงไหน
เงินมัดจำเซ้งห้องแถว — พอถึงแล้วก็ไม่ต้องเข็นอีก
- ทุนตั้งต้น
- ฿6,000
- เวลาที่มี
- 7 คืน
- เวลาขายต่อคืน
- 15:00 – 23:00
ทุกอย่างในเกมนี้เดินด้วยแบบจำลองจริง — คนเดินผ่านรายชั่วโมง ความยืดหยุ่นของราคา คิวและความอดทน ต้นทุนวัตถุดิบ ของเหลือทิ้ง และความเสี่ยงถูกจับ ไม่ใช่ตัวเลขสุ่มลอยๆ
- เตรียมของ
- ขายจริง
- ปิดบัญชี
เลือกหัวมุมที่จะไปจอด
แต่ละที่คนเดินผ่านคนละเวลา จ่ายคนละราคา และรอคิวได้ไม่เท่ากัน
ตั้งราคาต่อจาน
ขึ้นราคาแล้วกำไรต่อจานดีขึ้น แต่คนซื้อน้อยลงเร็วกว่าที่คิด
- คนที่น่าจะอยากซื้อ
- 90 จาน
- ผัดได้สูงสุดทั้งคืน
- 128 จาน
ถ้าจำนวนคนที่อยากซื้อมากกว่าที่ผัดไหว ส่วนที่เกินคือคิวที่จะเดินหนี
เตรียมของกี่จาน
ของที่เหลือตอนปิดร้านคือเงินที่ทิ้งไปเฉยๆ ถ้ายังไม่มีตู้แช่
- ค่าวัตถุดิบคืนนี้
- ฿1,980
- ค่าที่ + แก๊ส + ค่าแรง
- ฿440
- ต้องขายให้ได้อย่างน้อย
- 38 จาน
ลงทุนกับรถเข็น
ซื้อครั้งเดียว ใช้ได้ทุกคืนที่เหลือ — เลือกให้ตรงกับคอขวดของคุณจริงๆ
เตาที่สอง
฿3,500ผัดได้เพิ่มอีก 5 จานต่อ 15 นาที — ทางเดียวที่จะรอดคิวหกโมง
ลูกมือ
฿2,800อีก 4 จานต่อ 15 นาที แลกกับค่าแรง 350 บาททุกคืนที่ออกร้าน
−฿350 ค่าแรง / ต่อคืน
ตู้แช่
฿4,200ของที่เหลือ 60% เก็บขายคืนถัดไปได้ แทนที่จะทิ้งทั้งหมด
ป้ายไฟหน้าร้าน
฿1,800คนเห็นร้านจากไกลขึ้น คนแวะเพิ่มขึ้น 12%
ใบอนุญาตแผงลอย
฿5,000เทศกิจมาน้อยลงมาก และไม่สั่งเก็บร้านกลางคัน — เตือนแล้วจบ
ถังแก๊สสำรอง
฿900แก๊สหมดกลางคืนแล้วต่อถังใหม่ได้ทันที ไม่ต้องหยุดขาย
ไปรับของตลาดไท
฿2,200ต้นทุนวัตถุดิบลดจาก 22 เหลือ 17 บาทต่อจาน
ปากซอยอารีย์ · ฿65 · 90 จาน · −฿1,980
เบื้องหลังตัวเลข
เกมนี้ไม่ได้สุ่มผลลัพธ์ทิ้งไว้เฉยๆ ทุกคืนคำนวณทีละ 15 นาที รวม 32 ช่วง และทุกตัวเลขที่เห็นบนหน้าจอมาจากสี่ขั้นตอนนี้
1 · คนเดินผ่าน
แต่ละหัวมุมมีเส้นโค้งคนเดินผ่านของตัวเองรายชั่วโมง แล้วเกลี่ยลงในทุกช่วง 15 นาที ปากซอยอารีย์พุ่งทีเดียวตอนหกโมง ทองหล่อเพิ่งตื่นตอนสามทุ่ม
2 · กี่คนที่หยุดซื้อ
ฐาน 16% คูณด้วยเส้นโค้งราคาแบบโลจิสติก (ตั้งราคาเท่าที่แถวนั้นรับได้ = ครึ่งหนึ่งยังซื้อ) แล้วคูณด้วยคู่แข่ง ชื่อเสียง ป้ายไฟ ฝน และกระแสรีวิว
3 · คิวหน้ากระทะ
เห็นคิวยาวเกินขีดก็เดินผ่านไปเลย ต่อคิวแล้วรอเกินความอดทนก็ทิ้งคิว กระทะผัดได้เท่าที่ผัดได้ — นี่คือคอขวดจริงของคืนหกโมงเย็น
4 · ปิดบัญชี
ยอดขาย ลบวัตถุดิบทั้งหมดที่ซื้อ (ไม่ใช่เฉพาะที่ขายได้) ลบค่าที่ ค่าแก๊ส ค่าแรง และค่าปรับ ของเหลือกลายเป็นขยะ เว้นแต่มีตู้แช่
คนเดินผ่านของทั้งสี่หัวมุม
แกนนอนคือเวลา 15:00 ถึง 23:00 · แกนตั้งคือคนเดินผ่านต่อชั่วโมง
- ปากซอยอารีย์
- หน้าโรงเรียน บางกะปิ
- ตลาดนัดรถไฟ รัชดา
- หน้าผับ ทองหล่อ
ขึ้นราคาแล้วเสียลูกค้าไปเท่าไร
เส้นโลจิสติกของแต่ละหัวมุม — จุดกึ่งกลางคือราคาที่แถวนั้นรับได้
- ปากซอยอารีย์
- หน้าโรงเรียน บางกะปิ
- ตลาดนัดรถไฟ รัชดา
- หน้าผับ ทองหล่อ